Kinderspeelplek

Na lange tijd weer eens een interieurblogje.
Onlangs spotte ik bij een vriendin een supergave speeltafel van steigerhout voor de kindjes. Een plek waarop ze de playmobil zetten en er dan heerlijk mee kunnen spelen.
Het meubel was gaaf maar véél te groot voor bij ons. En ach, zó nodig hoeft het nu óók weer niet dacht ik toen.Totdat…
Onze middelste was onlangs jarig en zag de gigantische legovoorraad uitbreiden met nóg meer. Mooi spul en mijn jongens spelen er dan ook veel mee gelukkig. Maar wel op de slaapkamer… Dat dan wel. Ging prima overigens. Maar nu het kouder wordt boven stelde ik voor om de lego naar beneden te halen en de playmobil die beneden stond tijdelijk ‘op te ruimen’. Een succes! Doorslaand, benenbrekend ook… Constant overal blokjes, de grond was bezaaid met lego… Als ze maar lekker spelen toch? Inderdaad.. Maar daarna stonden overal bouwsels waar iedereen weer over struikelde, weer losse blokjes over de grond, een boze zoon…. Ja sorry, maar ik moet toch écht even de stofzuiger pakken… Kortom ik werd er nu toch echt geïrriteerd van. Ik houd van georganiseerd, van opgeruimd en van mijn gezellige woonkamer maar deze was inmiddels omgedoopt tot Legoland.
Dat moet anders besloot ik gisteren. Het idee van de speeltafel kwam weer naar boven en al snel was een plan geboren.
Een sidetable in het verlengde van de tv-kast. Het was simpel, goedkoop (30,00) en met twee uurtjes klaar.
De kids zijn helemaal enthousiast, alles stallen ze uit en de afspraak is: vol is écht vol dus dan moet er iets in de bak.
Tuurlijk mag er best lekker gespeeld worden op de grond, maar geen halsbrekende toeren meer en ’s avonds weer een gezellige opgeruimde woonkamer!
En als ze groter zijn is het een gezellig plekje voor de laptop of voor wat fotolijstjes, kaarsjes en gezelligheid…
Heerlijk!

Kamer en suite of niet?

Wij zijn de gelukkige bewoners van een heerlijk nieuwbouwhuis. Toen we dit huis kochten was alles nieuw. Heerlijk. Alles strak en sinds een aantal jaar óók nog een prachtige uitbouw bij de woonkamer gerealiseerd. Met een huis van slecht 7,5 meter diep en drie opgroeiende jongens is dat wel echt een verademing! Maar… een doorsnee middenwoning is ook wel een doorkijkwoning, een doorzonwoning met een “kijk eens wat ik allemaal op mijn aanrecht heb staan”-zicht vanaf de bank. Een luxe probleem, dat heb ik. Ik weet het. In ons vorige huisje zat de keuken apart. Een minikeuken waar maar net het allerkleinste eethoekje van de Ikea in paste. Nu kan er een grote tafel staan van 2 meter. Iets wat ik toen hééél graag wilde en nu dus kan.
Dus wat wil ik nu dan weer? Tja, ik zal het maar zachtjes zeggen: een kamer en suite! sssstttttt, erg hè? Al vanaf dat we hier wonen, inmiddels ruim 7 jaar, mis ik mijn dichte keuken (en bijkeuken). Omdat dit huis zo kort was hebben we zoveel mogelijk open ruimte gecreeerd. Een muurtje bij de keuken versmald, de trapkast verkleind. Nu het huis 2,4 meter dieper is geworden, krijg ik steeds meer de kriebels om  de keuken te “verstoppen”. Een leefkeuken, dát zou toch helemáál geweldig zijn! Pas hebben we daarom offertes laten opmaken voor een keuken/kamer en suite. Maarrrr de reacties…. wat zijn er veel meningen zeg!! Pffftttt, nu weet ik wel, doen wat je zelf wil. Ik weet het namelijk zelf het beste (haha) of toch niet?

In de woonkamer (lees: grote ruimte met keuken ;-)) hebben we ook een flinke buffetkast (echt groot) staan en die had pas een schoonmaakbeurt nodig. En ja als die dan toch leeg is, kunnen we die dan niet (tijdelijk) als afscheiding neerzetten? Gewoon eens om te kijken of het bevalt. Zo gezegd zo gedaan, de kast staan nu als roomdivider tussen kamer en keuken. En echt waar, het was even wennen! Ik kan nu niet meer tijdens het was opvouwen naar de tuin kijken, ik zie ook niet wat de kids uitspoken. De keuken (noord) is ondanks het grote raam nu echt wel donkerder. Bij een en suite heb je veel glas… (+punt voor en suite) Maar toch, nu 2 weken verder, het heeft wel iets…

De achterkant van de kast was niet echt mooi dus die hebben we dit weekend gepimpt met een paar platen MDF, een lik muurverf Oud Engels Roze (de naam klinkt alleen al mooi)… Roze zodat de keuken met koel licht toch nog warm oogt. En met een paar sierstrippen (van piepschuim, voor plafonds) een restje zwarte muurverf én met een pot schoolbordmuurverf, is het toch wel heel erg leuk geworden…
Tijdelijk dan hè… wat die kamer en suite…. ik weet het echt nog niet!

Btw. de kast stond op de bovenste foto ter hoogte van het tafeltje links.

Oude lamp pimpen

Een aantal maanden geleden had ik via marktplaats deze poot gekocht voor weinig. Met als bedoeling om hem zelf te verven. Hij was eigenlijk best mooi, dus ik heb het even uitgesteld… Maar gisteren heb ik toch de kwast maar gepakt. Na wat schuren en ontvetten heeft hij dezelfde kleur als de tafelpoten gekregen. Een ritje naar de Xenos  voor de lampenkap en het is vind ik zelf wel weer mooi geworden! Hij past goed bij de rest…

Hoe ik dat precies doe en met welke verf kijk dan even op mijn blogbericht brocante eettafel, die maak je zelf!

Brocante eettafel? Die maak je zelf!! * UPDATE!! *

Toen wij 7 jaar geleden verhuisden van een huis met inie-minikeuken naar nieuwbouwwoning met ruime keuken had ik 1 wens: een grote eettafel. Een rit naar de IKEA was toen voldoende. Nu 7 jaar verder is de tafel nog steeds prima… onverwoestbaar lijkt het. Zoiets als zweedse degelijkheid. Maar nu wil ik een andere… een andere kleur… wat stoerder… wat landelijker…

Tja onze tafel is nog helemaal ok, dus waarom niet zelf verven? Toch zonde om weg te doen. Dus hieronder de werkbeschrijving van IKEA tafel naar een brocante.

Kosten/benodigdheden: huur bandschuurmachine (12 euro bij Karwei), grijze grondverf en schuurpapier (20 euro), restant zwarte muurverf, kwasten.

Vol enthousiasme stortte ik mij, met de speciaal hiervoor gekochte schuurmachine, op de tafel… Want de tafel was gebeitst. Een onmogelijke beits zo bleek. Ook zweedse degelijkheid?
Het resultaat na een uur schuren: handen en armen die na een half uur nog trilden en tintelden, tafelblad iets geschuurd…. schuurpapier op… Arghhhhhh waar ben ik aan begonnen? Dan maar met de hand, grof schuurpapier en grof geweld… dat werkte, maar dat houd je dus echt niet lang vol. En ik wil SNEL resultaat! Dat ben ik…
Uiteindelijk kwam daar het idee van het huren van een bandschuurmachine, we hadden al wel links en rechts gebeld maar niemand had er één. Toen dit schuurmonster aan het werk ging was binnen een half uur de hele tafel kaal! Dus ik zeg: goede tip!!

Vervolgens is het blad zo schraal mogelijk, met de goedkoopste kwast die er is, geverfd met grijze grondverf. Niet netjes verven maar echt plekken wat dikker en dunner aanzetten, met de nerfrichting mee. Daarna heb ik de poten geverfd met een restant zwarte muurverf. Dit hecht uitstekend op kaal hout en door de verfsoort krijg je een supermatte uitstraling. Bijkomend voordeel is dat dit bijna direct weer droog is.

Toen alles goed droog en uitgehard was, heb ik het blad flink opgeschuurd, de randen extra doorgeschuurd tot hier en daar op het kale hout. Ook de poten heb ik alleen de randen even iets doorgeschuurd. Op deze manier krijg je een mooi oud effect.
Het blad schuur ik  misschien nog iets verder af, zodat er echt alleen een grijze waas op blijft zitten. Maar voor nu was er even genoeg geschuurd…

Inmiddels is er nog een keer een schuurpapier overheen gegaan, en een likje beits welke nog in de schuur stond (antiekbeits CetaBever). Ook de poten zijn een keer in de beits gezet. 
Zo is de tafel in ieder geval kidsproof én hij is er nog mooier van geworden ook!
Via MP hebben we een oude kerk(?)bank op de kop getikt. Waar we ook heel blij mee zijn, de kids willen alleen nog maar op de bank zitten…

Zoals je kunt zien op de foto, ziet de tafel er nu ook vergelijkbaar “oud” uit.. Missie geslaagd!

 
En het resulaat:
Van IKEA tafel naar een stoere landelijke tafel voor
 nog geen 50 euro!

Oude spiegel gepimpt

Op mijn hobbykamer hangt een spiegel die we 12 jaar geleden bij de Ikea gekocht hebben. Op zich best een mooie. Maar vandaag heb ik hem iets praktischer gemaakt.
Wat heb je nodig:

– (oude) spiegel
– houten knijpers
– lintjes
– lijm

De foto’s spreken verder voor zich, het is een werkje van nog geen tien minuten en het resultaat is wel heel erg leuk!

Binnenkijken

Gisterenavond kwam er iemand over de vloer om naar de tv-kast te kijken. Toen hadden we het er zo over hoe leuk het is om bij anderen binnen te kijken, hoe zij het hebben. Zo kom je nog eens op leuke ideetjes of handige oplossingen waar je zelf niet op gekomen was. En stiekem vinden we het toch allemaal leuk om bij elkaar te “gluren”?

Daarom vandaag een paar foto’s van ons gezellige stekkie, ik ben benieuwd wat jullie er van vinden.
Ik merk dat ik het af en toe best lastig vind om een nieuwbouwhuis, sfeervol aan te kleden. Alles is recht. Geen gezellige hoekjes of nisjes. Hebben jullie dat ook? 
Voordeel is wel dat alles ‘recht’ en nieuw is… 
Natuurlijk mag je zelf ook foto’s mailen, van dat plekkie waar jij trots op bent. Dan zet ik die er ook op. 
Leuk idee toch, legaal gluren ;)…

TV meubel van steigerhout

Zoals ik al in een eerder blogbericht schreef; ik ben fan van steigerhout. Nu was het idee in mijn gedachten geslopen om een tv-meubel te maken van steigerhout. En dan niet een simpel kastje onder de tv, nee, het moest iets aparts worden. Huiselijk, landelijk én praktisch met de tv etc. uit het zicht. Zo kwam het idee van een “schouw”. Het was even lekker rekenen en puzzelen: waar moeten de deurtjes, hoe doen we de deurtjes zodat er niet een enorm gevaarte uitklapt, hoeveel planken etc.
Maar goed na 5 minuten rekenen (haha) konden we de bestelling plaatsen, na een week ophalen, en nog een week later kon Jan het gevaarte in elkaar gaan zetten. En dát dames en heren, was écht weer een ultieme test voor mij, 2 weken wachten.. Ik vlieg er altijd het liefst direct in, en als het even kan had het gisteren af gemoeten… Maar ja, dan heb je steigerhout hè, dat is altijd even iets krommer, korter of smaller, dus kon het puzzelen opnieuw beginnen. Ook nog een verkeerd scharnier meegekregen, dus weer uitstel. Gelukkig heb ik een geduldig man, die niet overal invliegt, en uiteindelijk kreeg de kast vorm.
En daar stond ie dan half af…. Ai, is dit wat ik wilde? Maar naarmate het vorderde, sloeg de twijfel om in enthousiasme! Want wat wordt dit gaaf! En nu is het helemaal af en zijn wij supertrots op het resultaat.

Dames en heren, mag ik jullie voorstellen aan ons nieuwe tv-meubel…